Climb Your Dorm

065

verdichting van een universiteitscmapus
––

Enschede, NL

––



1. patiogebouw:
160 studentenwoningen
260 m² gemeenschappelijke ruimte

2. studentenflat:
87 studentenwoningen
1600 m² commerciële ruimte
(fysiotherapeut, tandarts, supermarkt)
––

Enschede

Campus Twente

De twee woonblokken voor studenten – hoogbouw met klimmuur en een atriumflat in het bos – staan op de campus van de Universiteit Twente in Enschede, in het oosten van Nederland. Dit universiteitsterrein uit de jaren vijftig is door de combinatie van de functies wonen, studeren en vrijetijdsbesteding en door de situering van de gebouwen als solitaire blokken in het groen een van de weinige echte campussen in Nederland.

Volgens een nieuw masterplan zouden de studentenwoningen oorspronkelijk aan een nieuw, kaarsrecht pad door het bos worden gebouwd. Om deze inbreuk in het landschap te vermijden, zochten we alternatieve locaties en we vonden twee strategisch gunstig gelegen, nauwelijks meer gebruikte parkeerplaatsen.

1. chaos en orde: patiogebouw in het bos

Op de noordelijke parkeerplaats werd een woonblok met 160 woningen gebouwd. Oorspronkelijk stond op een gedeelte van het terrein een supermarkt, waar de nieuwbouw omheen moest worden gepland. Inmiddels is de supermarkt afgebroken en ondergebracht op de begane grond van de hoogbouw. Dit heeft een ‘fantoomvorm’ nagelaten: een terugwijking in het rechthoekige gebouw, die nu als voorplein dient en de ingang markeert. Daarachter ligt de grote binnenplaats, waar een voetpad als verlenging van een voormalige schietbaan in het bos doorheen loopt.

Studentenhuizen zien er meestal niet erg opgeruimd uit en hun bewoners hebben de neiging ook de publieke ruimte eromheen in beslag te nemen. Daarom werd het blok zo dicht mogelijk tegen de bosrand geplaatst, zodat eromheen geen plaats is voor bierkratten, banken, wasrekken en wat dies meer zij. Daarvoor in de plaats krijgen de bewoners van de 35 m² grote woningen het gevoel werkelijk midden in het bos te zitten en de bomen bijna aan te kunnen raken. Op de hoeken van het gebouw liggen grotere woningen, en in de als woonruimte onbruikbare ‘oksel’ van het voorplein bevindt zich over drie etages een gemeenschappelijke ruimte met een tribune voor bijeenkomsten, feesten of het kijken van voetbalwedstrijden.

Zich uitleven mogen de studenten vooral op de binnenplaats, waar alle voordeuren op uitkomen. Loopbruggen fungeren als dwarsverbindingen en als toegang tot de galerijen. Om ook hier de chaos te beperken werden fietsenrekken, picknicktafels en betonnen krukken meteen mee ontworpen.

De gevels aan de binnenplaats zijn met witte en rode vezelcementplaten bekleed, die naar de ingang toe steeds donkerder worden. Aan de buitenkant zijn ze echter voorzien van glimmende glaspanelen in twee warme tinten rood, die zowel een contrast met het groen van het bos vormen als ook de bomen weerspiegelen. Alleen aan het voorplein, waar het gebouw is ‘opengeknipt’, zijn de gevels van baksteen.

Het resultaat is een gebouw met twee gezichten: buiten opgeruimd en opgepoetst, binnen informeel en gezellig.

2. knik in de heup: hoogbouw met klimmuur

De hoogbouw op het Campagneplein staat eveneens op een voormalige parkeerplaats en grenst aan de zuidkant aan een sportveld. In de vorm van de 30 meter hoge klimmuur werd het thema sport letterlijk in de architectuur geïntegreerd.

Bij het ontwerp van dit gebouw met 87 studentenwoningen à 35 m² lagen zowel de platte­gronden als het volume al vast. Daaruit genereerden wij een gebouw van negen verdiepingen naast het sportveld, met een aansluitende laagbouw van één verdieping met een supermarkt en bedrijfsruimten. Aan de noordzijde bevindt zich nog een reeks extra studentenwoningen op de laagbouw, waarvan het dak dient als gemeenschappelijke tuin. De gevelmaterialen zijn dezelfde als bij het patiogebouw in het bos: dieprode glaspanelen en donkere baksteen.

De klimmuur met 2500 grepen is de op een na hoogste van Nederland en de blikvanger van het verder zeer strakke gebouw. Het was een cadeau van de opdrachtgever aan de bewoners van de campus, want de Universiteit Twente heeft een zeer actieve en succesvolle klimvereniging. In Nederland is men als bergbeklimmer per definitie op kunstmatige trainingsplaatsen aangewezen ­dus waarom zouden we de architectuur en de klimwand niet combineren?

De plooiingen van de wand zien eruit als de stedelijke abstractie van een berg en verlenen het gebouw sculpturaliteit. Vanaf het sportveld gezien lijkt het of er een knik in de heup zit. De bakstenen rand, die de gevel van glaspanelen omlijst, versterkt deze indruk nog en maakt dat er een logoachtige vorm ontstaat. Ook de westelijke zijgevel van de laagbouw is overdekt met klimgrepen. Deze dient om te ‘boulderen’ en is de architectonische variant van lage rotsblokken.

De klimmuur brengt een duidelijk plezierelement in het woongebouw en vormt zo een contrast met de chique rode glasgevel. Als aanleiding voor een sculpturale vervorming verleent hij de flat bovendien karakter en herkenningswaarde.

This post is also available in: EN

Other projects